Марина Михалюк - Пакліч мяне

Пакліч мяне

Стамілася душа, патухлі вочы,
Нічога не патрэбна на зямлі,
І смерць, як чорны цень, па следу крочыць,
Нагадвае, што скончыліся дні.

Пакліч мяне, Ісус, у свет нязгасны,
Дзе ззяе Сонца Праўды назаўжды.
Цудоўнае чакае ў небе шчасце!
Там дзень адзін, як доўгія гады!

Суцешыцца ля ног Хрыста спяшаю,
Каб шлях у высь адкрыўся мне хутчэй,
Укрыжаванай побач быць жадаю
І не звадзіць з Цябе сваіх вачэй!

Гасподзь - святло: каго цяпер баяцца?
Бог - крэпасць і падмурак веры ўсёй!
З Табой, Збавіцель, мару я застацца,
У рай ляцець ачышчанай душой!..

"Господь - свет мой и спасение моё:
кого мне бояться?" (Пс. 26:1)
1 0
Михалюк Марина 2033 просмотра
0

Комментарии

Комментариев нет

Форма входа

Статистика пользователей

Онлайн всего: 232
Гостей: 231
Пользователей: 1