Ангелина Добровольская - Сыну. Не пiшацца верш - цi жыццё не жывецца?

Сыну. Не пiшацца верш - цi жыццё не жывецца?

Сыну. Не пiшацца верш - цi жыццё не жывецца?

Сыну

Не пішацца верш –
ці жыццё не жывецца?
Ужо колькі гадоў
між зямлёю і небам…
І есца, і п’ецца, але –
не пяецца…
Не выспела, пэўна,
калоссе для хлеба…


Калісьці ж – радзіла,
як зерне садзіла,
Слязьмі палівала…
Цябе гадавала…
Ды мала, напэўна,
душы аддавала…
Нягож – каралеўна –
сябе шкадавала!..


У полі сцяблінка –
мурашцы хацінка,
Валошка, званочак –
то смеху збаночак.
У Бога –
ніводнай душы –
сірацінкі…
Усміхніся –
і разам пакрочым, сыночак,
Ад цемры –
да яснага сонца, сыночак…
https://holypoem.com/12441
@holypoem

добавил: Ангелина Добровольская 403 читателя

Похожие стихи

Будзе тое, што будзе...
Ангелина Добровольская
669
Як многа можа просты гук...
Ангелина Добровольская
391
Длинен перрон судьбы...
Ангелина Добровольская
378
Запах луга медвяный...
Ангелина Добровольская
423
Напрадвесні
Ангелина Добровольская
479
0

Комментарии

Комментариев нет

Форма входа

Тематика стихотворений

Статистика пользователей

Онлайн всего: 619
Гостей: 619
Пользователей: 0