Марина Михалюк - Сумленне прамаўляе

Сумленне прамаўляе

Сумленне прамаўляе

Жыццё нам не заўсёды мякка сцеле, 
Не пачастункі часам раздае...
Гарчэчай адгукнецца пустазелле
Ад марнай справы, ды не аднае!

Нанізваюцца пацеркамі страты
Жыцця каралі на вітрыне дзён,
Іх ловіць чыйсьці позірк вінаваты,
Лёс раскрывае жалю парасон.

Не вытрасці, не скараніць, не знішчыць
Пякучы боль, атрутны для душы.
З артэрый духу кроў нявер'я свішча,
Сумленне ж прамаўляе:"Не грашы!"

Спасцігнуць таямніцы падарожжа,
Блуканні запыніць, шчэ покуль дзень,
Зварот да Бога пэўна дапаможа.
Ён знішчыць непазбежнай смерці цень.
26.11.2014.
https://holypoem.com/667
@holypoem

добавил: Михалюк Марина 2288 читателей

Похожие стихи

Двадцатый век
Марина Михалюк
3981
В соавторстве с Богом
Марина Михалюк
2277
Спасенье моё неизбежно
Марина Михалюк
1137
Восхождение
Марина Михалюк
1377
Встреча
Марина Михалюк
2169
0

Комментарии

Комментариев нет

Форма входа

Тематика стихотворений

Статистика пользователей

Онлайн всего: 2861
Гостей: 2860
Пользователей: 1

Роза Тейвальд