Людское мора
Автор: Марина Михалюк
Людское мора б'е густой вадой
Ды разлятаецца мільёнамі трызненняў.
Не дачакаўшыся вясёлкавых імгненняў,
Зноў пагаджаецца ісці з бядой,
Бы апантаны мараю адной.
Гуллівым шэптам песціць небяспека
І валадарыць у бязмежжы сноў.
Скрозь праліваецца нявер'я кроў.
Апусціцца ў бязладдзе Бога стэка,
Руйнуючы пагарду чалавека!
04.09.2015.
https://holypoem.com/1287
@holypoem
